Mahkemesi \t:Sulh Ceza Mahkemesi
Suç\t: Taksirle Yaralama
Hüküm\t: 5237 sayılı TCK'nın 89/2, 89/2-b-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Meydana gelen olayda mağdurun hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 3. Derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın da asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilmesine karşın, hakkında asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanık hakkındaki temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 89/2. maddesi gereğince belirlenmesi, mahalinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçta kasttan söz edilemeyeceğinden, temel cezanın belirlenmesinde \"suç kastı\"nın gerekçe gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasından \"suç kastı\" ibaresinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.