MAHKEMESİ\t:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde 1974 yılında 3 ay 15 gün çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Yerel mahkeme 28.06.2005 tarihli ek kararıyla süre yönünden kesin nitelikte olması nedeniyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş, red kararının davacı ile davalılardan kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi
K A R A R
1-Temyiz olunan karar, davacının 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz giderini yatırmaması nedeniyle yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkindir.
Temyiz isteminin reddine ilişkin kararın HUMK’nun 434/son maddesi delaletiyle 432/son maddesi gereğince ilgililere tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde temyiz edilmesi gerekir. Somut olayda, yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararı, davacıya 20.12.2005 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz ise 29.12.2005 tarihinde yapılmıştır. Bu duruma göre, davada HUMK’nun 432/son maddesinde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçmiştir. O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas 1990/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacının temyiz talebinin süre yönünden REDDİNE,
2-Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı kurumun yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.