MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
\tTaraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
\tDavacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete ait araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasara uğradığını belirterek, hasar bedeli, değer kaybı ve araç mahrumiyeti toplamı olan 1.479.00 YTL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
\tDavalılar vekili cevap dilekçesinde, kusur oranını ve tazminat miktarını kabul etmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
\tMahkemece, Daire’nin 20.02.2006 tarih, 2006/322-1172 Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile, 395.12 YTL’nın 13.05.2003 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2008 tarihinden itibaren 1.250.00 YTL’na çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 19.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.