{"data":"<html><head><meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text/html; charset=UTF-8\"></head> <body leftmargin=\"25\" topmargin=\"20\" font face=\"Verdana\" size=\"2\"><b><font face=\"Verdana\" size=\"2\">2. Ceza Dairesi         2021/22514 E.  ,  2022/897 K.</font></b><ul><li style=\"font-family:Verdana;font-size:12;font-weight:bold\"></li></ul><ul style=\"list-style-type: circle;font-family:Verdana;color:#104d96;font-size:12\"></ul><br>\n<b><font face=\"Verdana\" size=\"2\">\"İçtihat Metni\"</font></b><p align=\"justify\"><font face=\"Verdana\" size=\"2\">MAHKEMESİ \t:Asliye Ceza Mahkemesi<br>SUÇ\t: Hırsızlık<br>HÜKÜM\t: Mahkumiyet<br><br>Dosya incelenerek gereği düşünüldü:<br>Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2020/15220 Esas, 2020/7487 karar sayılı lehe bozma ilamından sonra sirayet hükümleri gereğince sanık ... hakkında hüküm kurulmadığı şeklindeki o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebiyle kararı temyiz etmesinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,  31/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.<br><br><br><br><br><br>  </font></p></body></html>","metadata":{"FMTY":"SUCCESS","FMC":"ADALET_SUCCESS","FMTE":"İşlem başarıyla gerçekleştirildi!","FMU":"İşlem başarıyla gerçekleştirildi!","PTID":null,"TID":"23e10767bd77334440fb84cd537027fa","SID":"b8ff6cccd0549bd7"}}