Cinsel taciz suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetine dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 2007/413 Esas, 2007/617 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan dolayı doğrudan belirlenen 1.500 TL adli para cezasının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan CMK.nun 305. maddesi uyarınca miktar bakımından kesin nitelikte olmasına rağmen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 gün ve 2008/8-62 Esas, 2008/75 sayılı kararında açıklandığı üzere mağdure vekilinin suçun vasfına yönelik temyiz taleplerinin değerlendirilmesi gerektiğinden işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdure vekilinin suç vasfına yönelik temyiz itirazlarının dosya içeriğine ve hükmün gerekçesine göre yerinde görülmediğinden, yalnız 1.500 TL adli para cezasına münhasır hükmün de temyizi kabil olmadığından isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 305. ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, 06.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.